Machinist

Nadia

Even voorstellen

Ik wist nooit wat ik wilde worden, maar nu heb ik mijn droombaan gevonden. Het is super zelfstandig werk, wat ik erg fijn vind. Maar daarnaast heb je wel een enorme verantwoordelijkheid. Dat past perfect bij me.

Ik heb hiervoor een opleiding gedaan voor verpleegkundigen, maar daar zat je zo dicht bij mensen op de huid. Dat vond ik niet prettig. Als machinist kan ik voor heel veel mensen iets betekenen, maar heb ik wel helemaal mijn eigen plekje in de cabine.

Het voelt stoer om zoiets groots als een trein te besturen en het is superleuk om al die verschillende mensen mee te nemen. Als ik een poosje op een station stilsta, wacht ik altijd op het perron. Dan hoor je de verhalen van de mensen die vervolgens met je meereizen. Dat is superleuk!

"Het is super zelfstandig werk, wat ik erg fijn vind.
Maar daarnaast heb je wel een enorme verantwoordelijkheid.
Dat past perfect bij me."

Mijn collega's

Het besturen van de trein doe ik, maar de reiservaring is echt het gevolg van teamwork. Je bent continu in contact met mensen op de stations, Veiligheid & Service, de treindienstleider en natuurlijk de hoofdconducteurs.

Station Castricum ligt bijvoorbeeld in een bocht. Als de trein lang is, kan een conducteur die daardoor net niet helemaal goed zien voor vertrek. Ik kijk dan altijd even mee langs het voorste deel en stem via de portofoon af of we veilig kunnen vertrekken.

Andersom kan een conducteur mij weer vragen om te helpen als er bijvoorbeeld een klein defect is dat we moeten oplossen. Je ziet elkaar niet veel als je onderweg bent, maar het is heel fijn om te weten dat er mensen zijn waar je op kan terugvallen. Dat heb ik trouwens ook met andere machinisten, zoals Mathias hier. In onze begintijd als zelfstandig machinist reden we allebei op het het traject Gouda-Alphen aan de Rijn. Nu hebben we heel andere standplaatsen, maar toch spreken we elkaar nog vaak

Leukste moment van de week

Een van mijn fijnste periodes als machinist van NS had ik grappig genoeg niet op een blauw-gele NS-trein. Ik ben mijn carrière begonnen op ‘de TAG’, het traject Gouda-Alphen aan den Rijn. Dat is een R-net trein van NS, waar veel machinisten het vak leren.

De TAG is heel overzichtelijk, want het is een korte lijn met een kleine trein. Toch heb je veel verantwoordelijkheid, want er is geen conducteur aan boord. Je bent dus heel erg verbonden met je product. Bovendien werkt er een superleuke groep van zo’n 20 tot 25 machinisten.

Dat eerste jaar is echt voorbijgevlogen. Ik heb superveel geleerd en enorm leuke mensen leren kennen. Na een jaar kiest iedereen een nieuwe standplaats, maar ik heb nog steeds contact met collega’s van toen. En het allerleukste: ze hebben nog plek. Ik kan iedereen, die net klaar is met de opleiding of die de BBL-opleiding wil doen, aanraden om je carrière als machinist hier te beginnen!

Onze mensen in de trein

Trein

'Niet alleen kaartjes controleren': Julia (18) over haar opleiding tot hoofdconducteur

Julia

Echt een treinfanaat noemt Julia Kool (18) zichzelf niet, maar toch volgt ze de opleiding tot hoofdconducteur aan MBO Amersfoort. "Ik wilde altijd al iets doen waarbij ik mensen kon helpen en zorgen voor veiligheid. Als hoofdconducteur op de trein doe ik dat eigenlijk precies." We spreken haar over haar opleiding die ze via de Nederlandse Spoorwegen volgt, de stages en wat het werk op de trein zo bijzonder én spannend maakt.

Lees meer

Trein

Niek (18) doet opleiding tot machinist: 'Op mijn eerste stagedag mocht ik meteen rijden naar Amsterdam'

Niek

Op zijn vierde staat Niek Schuit (18) al langs het spoor in Noord-Holland. Samen met zijn ouders kijkt hij naar treinen die voorbijrijden. "Ik wist eigenlijk toen al dat ik iets met treinen wilde doen", vertelt hij. Wanneer we hem spreken, is hij net begonnen aan zijn tweede jaar van de mbo niveau 3 opleiding Machinist Railvervoer aan het ROC van Amsterdam. Het 'begin van het einde', noemt hij het zelf, want dit is het laatste jaar van zijn opleiding.

Lees meer

Trein

“In IT miste ik persoonlijk contact, nu help ik dagelijks reizigers”

Yordi

Yordi (31) begon negen jaar geleden bij de Railcatering van NS als bijbaan tijdens zijn studie. “Ik verkocht eten en drinken in de trein en raakte steeds meer geïnteresseerd in het werk van de conducteur.” Na zijn mediaopleiding merkte hij dat een kantoorbaan niets voor hem was. “9 tot 5 voelde als een sleur. Ik miste het contact met mensen.”

Lees meer

Bekijk alle verhalen